De job van manager is nooit de meest secure, meest stressvrije job geweest. Soms worden ze ten onrechte met de vinger gewezen, soms veel te vlug…
“Yesterday I heard one of the generic pundits on Sky Sports ask a rhetorical question about ‘what McLeish had done wrong’ to deserve the hostility from fans – presumably he didn’t have to wait much beyond 5.45pm for an answer.”
Eerlijk? Ondergetekende zat vlug op McLeish zijn kap. Toen hekkensluiter Bolton erin slaagde met een B-elftal te komen winnen op Villa Park in de League Cup, had McLeish al mogen opkrassen. Alle tekenen waren al aan de wand dat de ex-Rangers man niet de geknipte persoon voor de job was.
Natuurlijk was het schrikken toen we op een zonnige dag in Juni 2011 vernamen dat de manager van onze geliefde buren de overstap zou maken. Natuurlijk waren we er niet blij mee, hij had tenslotte the Blues tot tweemaal toe laten degraderen uit de Premier League. Zo’n manager verdient toch geen club als Villa?
Toch spraken enkele zaken in zijn voordeel. Hij stuurde hen het seizoen ervoor naar een knappe 9e plaats en bezorgde hen hun grootste trofee in jaren. En met het spelerspotentieel bij Villa zou hij toch niet zo negatief spelen als bij Birmingham, toch?
“You can play that kind of football at Birmingham, but not at a club like Aston Villa”, John Barnes.
Niets was minder waar. Het mag gezegd worden dat de heren van de kalendercommissie Mr. McLeish erg gunstig gezind waren. Pas in oktober werden enkele van de grotere kleppers bekampt (“Giants”, zoals hij ze zelf graag noemt).
“We’re seeking stability at this club,” he added. “It’s difficult to get consistent when you’re coming up against some of the giants every other game.”
En inderdaad, het duurde een poos voor we verloren in de competitie. Tegen Blackburn en Wigan werd knap gespeeld bij momenten, maar enkele maanden later weten we ook waarom. Voor het overige werd op weinig overtuigende wijze gelijk gespeeld tegen een resem mindere goden.
McLeish kreeg veel tijd en geduld van de overgrote menigte. Zijn mislukkingen werden gemakkelijk vergeven (Tottenham away anyone?) en net voor de jaarwisseling leek het tij eindelijk te keren.
Maar na de klinkende overwinning op Stamford Bridge werd datzelfde Villa amper twee dagen later thuis weggespeeld door het grote Swansea City.
Inmiddels werd thuis niet meer gewonnen sinds begin november, een reeks van 7 wedstrijden! (Goed voor een nieuw record) Bij vlagen wordt netjes gebald, tot McLeish weer één of andere dwaze tactische ingreep doet.
Wat doen die jongens eigenlijk de godganse dag op Bodymoor Heath? Ze kunnen nog geen hoekschoppen verdedigen, laat staan er één scoren.
Als er 1 ding vast staat, is het dat Alex niet de juiste man voor dit Aston Villa is. Deze prachtige club is geen deluxe Birmingham City, die zich tevreden stelt met kleine nederlagen tegen de zogenaamde toppers. Zondag werd niet verwacht dat men Citeh van de mat ging vegen, maar een beetje meer wilskracht had al een begin geweest.
Aston Villa is momenteel een allegaartje van duidelijk getalenteerde spelers, ontnomen van hun vrijheid door een bange, ambitieloze manager. De schade beperken lijkt een grotere prioriteit dan voetbal trachten te brengen. Jammer.
Enne… Emile Heskey een wing wonder? Nuff said, Alex.
“We now know what Emile can do, he can play in any position”, Alex McLeish – 15/11/11
Het was een partij om vlug te vergeten. Alex McLeish zette zijn pionnen uit om de schade te beperken, terwijl the Citizens weinig indruk maakten.
Belgian Villains 