Waanzin

Stel je voor: enkele biertjes voor de wedstrijd in de Drayton Arms – meegaan in de sfeer in een opgepompt uitvak – de eerste teleurstelling nadat de VAR de opener van McGinn afkeurt na 1 minuut – het ontploffen bij de 0-1 – innige omhelzingen met wildvreemden nadat Watkins de 0-3 binnen prikt. What if.

REUTERS/Alastair Grant

Het gerstenatje werd uiteindelijk thuis genuttigd, maar de vreugde was er daarom niet minder op. Na één minuut zaten we al op rozen, helaas kwam de VAR het feestje verbrodden. Begrijpelijk, al was Leno altijd kansloos bij de pegel van onze Schotse middenvelder.

Het was mijn eerste kennismaking met Arsenal dit seizoen. In gedachten zaten we nog met een flitsende tegenstander, pass-and-move en bovenal met veel snelheid. Niets van dit. Dit Arsenal balde inspiratieloos, tergend traag en the Villans knepen uitstekend de ruimtes dicht.

In een draak van een eerste helft had Villa de beste kansjes en niet heel onverdiend trilden Leno’s netten een tweede maal. Barkley, Grealish en Targett werden niet onder druk gezet en laatstgenoemde zette laag voor richting tweede paal. Trezeguet dwong Saka tot het maken van een owngoal.

Na de koffiepauze weinig beterschap. Het inbrengen van Pepe gaf de thuisploeg iets meer schwung, maar de uitdefensie stond pal.

Het was Villa die uiteindelijk de score verder zou uitdiepen. Twee heerlijke voorbereidende acties en ditto doelpunten zetten de 0-3 score op het bord.

Een oververdiende overwinning en de statistieken blijven impressionant. Drie uitwedstrijden, drie overwinningen en nog geen enkel tegendoelpunt. Als we de vergelijking maken met vorig jaar duurde het tot Boxing Day vooraleer we aan 15 punten geraken. En inmiddels hebben we reeds eentje meer gewonnen dan in de volle 19 uitwedstrijden vorig seizoen.

Onwards & upwards!

Geplaatst in Belgian Villains | Een reactie plaatsen

Puntendeling op ‘openingsspeeldag’

Vraag me niet wat ik moet maken van deze eerste wedstrijd terug. Een dubbel gevoel overheerst.

Enerzijds was het een wedstrijd die kon en eigenlijk moest gewonnen worden. Zeg maar (alweer) een gemiste kans. Villa had de beste kansen en bij The Blades was goalie Dean Henderson gewoon man van de match. Dankzij uitstekende parades op pogingen van Keinan Davis en John McGinn hield hij zij netten schoon.

Anderzijds was de tegenstander dé revelatie van het seizoen. Sheffield heeft een gedrilde equipe en de ruimtes waren schaars. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat ze dit seizoen slechts tweemaal buitenshuis verloren. Bovendien hadden we een falende Hawk-Eye nodig om het geklungel van Orjan Nyland recht te trekken.

Tja, wat maak je er dan van? Na het laatste fluitsignaal overheerste de teleurstelling, wetende dat de run in er niet gemakkelijker op wordt. Rationeler bekeken pakken we een belangrijk punt, stoppen we een reeks van 5 nederlagen op een rij en hebben we nog 9 Cup Finals voor de boeg.

Er waren enkele verrassingen in het startelftal. Zo was er geen plaats voor de geleende Pépé Reina. Pré-Covid wisselde de Spanjaard sterke met minder sterke prestaties af, maar door zijn ervaring was de verwachting toch dat hij het nummer 1-shirt zou behouden. Verder nam Ezri Konsa plaats op rechtsachter voor de afwezige Guilbert. Ook Engels volgde de wedstrijd wegens blessure via SkySports.

Vooraan kreeg de jonge Keinan Davis de voorkeur op Samatta. Het nieuws was dat Keinan messcherp was op training en in de oefenwedstrijden en trok die lijn door in de Premier League. Tot driemaal toe had hij zijn sterke prestatie moeten bekronen met een doelpunt, maar hij blijft een kopie van Emile Heskey. Een gesel voor een verdediging die o zo moeilijk scoort.

Een verrassende vaststelling toch bij the Villans was de collectief sterke prestatie. Het teerde niet op het talent van een Jack Grealish of John McGinn, maar het collectief bleek het sterke punt. Verder was het voor Douglas Luiz wellicht één van zijn beste partijen in Claret & Blue. Als verdedigende middenvelder hield hij het goed bij elkaar en is hierbij mijn keuze voor man van de match.

Dean Smith liet in recente interviews blijken dat er veel geoefend werd op de zwakke punten. Het was duidelijk te merken dat er op stilstaande fases, de achilleshiel dit seizoen, veel verbetering was. Kortney Hause knokte zich in enkele mooie posities, al moet het vizier nog iets scherper.

Anwar El Ghazi was de teleurstelling in dit collectief geheel. Misschien was de verwachting te hoog gespannen. De Nederlander lijkt me een typische ‘training ground’-speler, maar kon ook niet in dit nieuwe normaal een sterke prestatie afleveren. Het werd een grijze wedstrijd van onze winger, al liet hij met enkele acties en gemeten voorzetten zijn talent tonen.

Om erin te blijven, moeten de domme foutjes eruit. Helaas waren de foutjes vandaag ook weer aanwezig. Nyland, Hause en Nakamba deden hun uiterste best om de bezoekers een doelpunt te schenken. Gelukkig werd het dit keer niet afgestrapt.

Met nog negen wedstrijden wordt er situatie er niet rooskleuriger op. Zondag wacht met Chelsea alweer een te duchten tegenstander en na elke gemiste kans wordt het een beetje meer van ‘moeten’. Hopelijk speelt het in Villa’s voordeel dat ze deze wedstrijd reeds hebben gespeeld tegenover een koud Chelsea.

Geplaatst in Match Day | Een reactie plaatsen

It’s the hope that kills you

Zo’n tien minuten voor tijd begon het te dagen. Dit Villa zakt helaas als er niet drastisch wordt ingegrepen. Het doet pijn om te beseffen dat zo’n historische club kwalitatief niet kan wedijveren met ploegen als Crystal Palace, Sheffield Utd of andere Wolverhamptons.

Op een degelijke eerste tien minuten na was het huilen met de pet op maandagavond. Evans en co lieten enkele wenkende kansen onbenut. Billen knijpen en hopen dat aan de rust de brilscore nog op het bord zou prijken.

Tot we onze eigen ruiten insloegen. Eerst Reina, na de koffiestop Mings. Aston Villa doet zijn uiterste best om zichzelf te degraderen.

Dat het een moeilijk seizoen zou worden, wisten we. Maar op zo’n manier de laatste maanden van het seizoen ingaan, jeetje… Geen vechtlust, geen grinta. Niets, nada, nopes. Het zou een degradatiegevecht moeten zijn, al komt er van dat vechten bitter weinig in huis.

En dus, what next? Alle respect voor Deano, maar hij had gisteren moeten zijn C4 krijgen. Een eventueel schokeffect lijkt momenteel het enige dat ons kan redden.

Alles wijst erop dat Purslow en co alle vertrouwen blijven behouden in Smith. Hopelijk stunten we zaterdag tegen Chelsea en vallen alle puzzelstukjes wonderbaarlijk in elkaar de komende weken.

Hoe doet er niet meer toe. Bidden voor een viertal overwinningen die uit de lucht komen te vallen en een resem slechte resultaten voor onze tegenstanders.

Zolang er hoop is…

Geplaatst in Match Day | Een reactie plaatsen

League Cup final – live @ Foley’s

De finale tussen Aston Villa en Manchester City is live te bekijken in Foley’s. Niet op Wembley? Kom langs en bekijk de finale samen met andere Villans!
Geplaatst in Belgian Villains | Een reactie plaatsen

League Cup final: ticket update

Voor het derde jaar op rij gaan the Villans naar Wembley. Sinds gisterenavond werden we overspoelt door ticketaanvragen, maar helaas hebben we op heden zelf weinig info.

Rekening houdende met het feit dat we 30 000 abonnees hebben en de ticketallocatie voor Wembley per ploeg slechts +/- 33 000 is, verwachten we geen tot zeer weinig tickets voor de Lions Club.

Eens meer informatie ons bereikt volgt verdere informatie.

Geplaatst in Belgian Villains | Een reactie plaatsen