He’s fast as fuck

“Een dikke, vette nul,” is wellicht uw antwoord op de vraag wat Gabriel Agbonlahor de laatste jaren heeft gepresteerd in een Villa shirt. En toch wisten we met z’n allen wel dat het in de sterren geschreven stond.

telemmglpict000126689608-large_trans_nvbqzqnjv4bq-pfgfgbz9l_4v5drqnfcxucuomxmk8ggoujtw8dvz4kNet zoals in de heenwedstrijd bracht Gabby van bij zijn introductie leven in de partij. The Blues waren scherper in het eerste deel van de wedstrijd, maar tonen waarom ze zo laag staan. Geen kwaliteit. En Villa balde op zijn Brucey’s. Het deed pijn aan de ogen.

Maar toen kwam Villa fan Gabriel Agbonlahor het terrein opgerend. Eventjes Craig Gardner gedag zeggen en gans Villa Park had hij mee. De thuisaanhang schakelde een niveau hoger en stuwde de ploeg naar de overwinning.

En of de winning goal iets betekende voor de geboren en getogen Brummie. Als ‘one of our own’ ging hij helemaal door het lint. Stiekem hoopte ik in zijn schoenen te staan. Wat een onbeschrijfelijk gevoel moet dat zijn zo’n derby goal voor the Holte End.

Laten we hopen dat dit de ommekeer kan zijn in zijn carrière. Als die nog te redden valt, is nog maar zeer de vraag. Het is hem alvast van harte gegund.

Advertenties
Geplaatst in Verslag | Een reactie plaatsen

Only the good die young

We schrijven eind 2000. Het is kerstvakantie en the Villa had net een recuperatietraining achter de rug op het oefencomplex Bodymoor Heath. Een kleine groep fans stond aan de toegangspoort geduldig hun helden op te wachten, hopende op een handtekening of een foto.

preview_bp638192Een zwarte Land Rover kwam aangereden. Het was Ugo Ehiogu, de kolos die enkele maanden voordien voor £ 8m verkast was naar Middlesbrough. Hij was zijn vrienden komen opzoeken.

Terwijl sommige ex-collega’s niet vlug genoeg weg konden zijn van het complex, nam Ugo ruim de tijd. De goedlachse verdediger palmde alles en iedereen in. Vijf minuten waren genoeg om te weten wat een topmens die Ehiogu was.

Elke Villa v Boro kreeg Ugo de volle lading van het publiek. Dat verdiende hij niet. Hij was een cultheld, speelde samen met Gareth Southgate en Paul McGrath in één van de beste verdedigingen uit Villa’s geschiedenis en bezorgde ons trofeeën.

Paul Merson, overmand door emoties, vatte het schitterend samen op Sky Sports met een lyric van Billy Joel: “Only the good die young.”

Rest in peace Ugo!

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Villa v QPR 1-0

Zeven overwinningen in de laatste acht wedstrijden met daarin slechts 1 tegendoelpunt. Na de nederlaag op St. James Park midden februari, toen de zevende in negen matchen nota bene, werd alweer maar eens bang achterom gekeken. Het zou toch geen waar zijn, een nieuwe degradatie?! Twee maanden later bezorgt het 18e doelpunt van het seizoen van Jonathan Kodjia Villa de drie punten tegen middenmoter Queens Park Rangers.
The Steve Bruce way. Zoals hij het bij Birmingham en Hull reeds voordeed. De wedstrijd an sich had weinig om het lijf. QPR had veldoverwicht, maar kreeg amper kansen bij elkaar geknutseld. Bruce rekent op de klasse van zijn aanval en na amper vijf minuten tekende Kodjia voor het enige doelpunt van de wedstrijd.
Negen punten achterstand op nummer zes, Sheffield Wednesday. Nog achttien te verdienen. Hoop doet leven, nietwaar?

 

Geplaatst in Verslag | Een reactie plaatsen

Villa v Norwich 2-0

Raar, zo’n tweedeklassewedstrijd. Door omstandigheden was het mijn eerste live game dit seizoen en aldus mijn allereerste in een lagere afdeling. Het werd een heel aangename ervaring.
Zeven wedstrijden. Zo lang was het geleden dat ik Villa nog eens live zag winnen. Zaterdag omstreeks 16.50 plaatselijke tijd konden eindelijk de vreugdegezangen opnieuw bovengehaald worden. Villa Park verlaten met een glimlach, heerlijk gevoel.
Villa boekt een vierde opeenvolgende thuisoverwinning en bezig aan een kampioenenreeks. Helaas iets te laat. De superoptimisten geloven misschien nog in een mirakel, maar twee povere reeksen van een tiental matchen zullen ons aan de eindmeet uiteindelijk zuur opbreken.
Zoals de voorgaande wedstrijden werd het geen hoogstaande partij van the Villans. De thuisploeg liet Norwich het initiatief, maakte er een fysieke slag van en hield het goed compact achterin. En vooraan loopt er met Jonathan Kodjia een goudhaantje rond. De Ivoriaan nam de twee doelpunten van de namiddag voor zijn rekening.
Met Kodjia heb ik lange tijd een haat-liefdeverhouding gehad. Hij vergeet dikwijls dat er nog 10 andere spelers in zijn ploeg zitten, maar ah… Laat hem lekker doen, wat een speler is me dit. Nog voor de balaanname bij zijn eerste doelpunt wist heel Villa Park dat het leer de netten zou raken. Vergeet die meters richting doel, vergeet die verdediger en doelman nog voor hem. Hij knipte zelfs nog naar binnen en borstelde de bal heerlijk in de linkerbovenhoek. Een Dwight Yorke-momentje.
Een drietal gerichte versterkingen en een fitte Jimmy Danger is alles wat we nodig hebben om volgend jaar promotie te vieren. Dat het zonder sexy voetbal is, zal me worst wezen.

 

Geplaatst in Verslag | Een reactie plaatsen

Fixture vol nostalgie

Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd Aston Villa – Sheffield Wednesday op het programma. In eerste instantie geen uit het oog springende affiche, maar deze had voor ondergetekende een speciale betekenis.

skysports-aston-villa-jonathan-kodjia-championship-efl-football_3900503Op 28/12/1998 ging ik als 12-jarig broekventje voor het eerst een live wedstrijd van the Villa bijwonen. Een vroege treffer van Gareth Southgate werd vlug teniet gedaan door een geniale Benito Carbone (kent u hem nog?), maar een late treffer van Ugo Ehiogu zorgde ervoor dat Villa de jaarwisseling inging als trotse leider in the Premiership.

Begin de jaren 2000 verdween Wednesday van het hoogste toneel, maar hun recente wedergeboorte zorgde ervoor dat de bezoekers deze speeldag als favoriet aan de aftrap kwamen. Villa miste een resem geblesseerden en kent een erbarmelijk seizoen.

Overwinningen tegen Derby en Rotherham bezorgden Steve Bruce ademruimte. De midweekwedstrijd werd verloren tegen de seizoensrevelatie Huddersfield, maar de prestatie was hoopgevend te noemen. Vooraf werd de wedstrijd tegen play-off kandidaat Sheffield door de eigen fans dan ook bestempeld als een van de bevestiging.

Nog voor de aftrap was het puzzelen voor Brucey door het uitvallen van Lansbury en nog in de eerste periode werd Baker geblesseerd vervangen.

Het voetbal was wederom niet oogstrelend. De passie en vechtlust van de spelers op het veld maakten echter veel goed. Jonathan Kodjia – wie anders – was met twee goals man van de match.

Ere wie ere toekomt. Een pluim voor Bruce om in deze moeilijke omstandigheden de boel te redden. Of hij de man is om Villa volgend seizoen mee te laten dingen voor promotie laten we nog in het midden. Desalniettemin verdient hij de rest van het seizoen uit te doen en het potentieel is zeker aanwezig om een mooi seizoenseinde in elkaar te knutselen.

Keep it up, Brucey!

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen