Gered, net…

Met de hulp van de buren uit Smethwick speelt Villa, behoudens een onwaarschijnlijke laatste speeldag, ook volgend seizoen nog in de hoogste afdeling.

Ondanks een 1-0 voorsprong en het feit dat het 40 minuten tegen tien man mocht ballen, slaagde McLeish erin zijn ploeg naar een 1-1 ‘overwinning’ te leiden.

Via een afgeweken schot van Ciaran Clark scoorde Villa aan 100 %, terwijl Tottenham zich duidelijk de gevaarlijkste ploeg toonde op het veld – zelfs na de uitsluiting van Danny Rose iets na de herneming.

Toch was de eerste periode hoopgevend te noemen. Het creatieve brein in Stephen Ireland creëerde wat halve kansjes, maar ex-Villan Brad Friedel diende op geen enkel ogenblik zijn handschoenen vuil te maken. Tot Clark’s poging via het lichaam van William Gallas in doel belandde.

Aan de overkant reageerde Shay Given attent op een doelkans van Gareth Bale. Ook Adebayor, Kyle Walker en Luka Modric wisten het leer niet tegen de touwen te jagen.

Na de kampswissel werd Danny Rose na een tumultueuze fase met rood van het veld gestuurd. Met het mannetje meer maakten the Villans nu toch wel een grote kans op de deugddoende overwinning.

Maar zoals al meerdere malen dit seizoen, verdween al het goede bij de Claret & Blue uit de wedstrijd. De verdedigende lijn kwam nooit meer over hun helft, bij een tegenaanval trok niemand mee ten strijde en de onthutsend zwakke Charles N’Zogbia deed zelfs geen moeite meer.

Toen Richard Dunne zijn koelbloedigheid verloor en Sandro foutief stopte in de zestien meter, stelde Adebayor gelijk. Bolton klom op voorsprong, QPR maakte nog steeds aanspraak op drie gouden punten en Villa bleef in hetzelfde bedje ziek.

Uiteindelijk sleepten de jongens van McLeish zich naar het laatste fluitsignaal en konden the Baggies in de slotminuten een 2-0 in het Reebok nog ombuigen naar een puntendeling.

Na het laatste fluitsignaal was er ondanks de redding weinig reden tot feesten op Villa Park. De boog werd gespannen om McLeish neer te schieten tijdens de gebruikelijke “lap of honour”, maar de Schot besloot dat het veiliger was om binnen te blijven.

Zich nog twee jaar moeten verstoppen, is een hele lange tijd mijn vriend…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Verslag. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s