Belgian Villains

Een dominant Arsenal FC heeft op overtuigende wijze Aston Villa hun eerste thuisnederlaag van het seizoen geschonken. Toch maakten the Gunners het hunzelf nog knap lastig, door Ciaran Clark tweemaal de aansluitingstreffer te laten aantekenen.

In de eerste wedstrijdhelft was het veldoverwicht voor de bezoekers. Villa was onnoemelijk zwak en maakte het hun tegenstander maar al te makkelijk.

Toch duurde het tot kort voor de kampwissel vooraleer Arsenal hun dominantie omzetten in doelpunten. Arshavin profiteerde in de 39ste minuut van een misverstand tussen James Collins en Luke Young, waarna hij naar binnen sneed en de Londenaars op voorsprong zette.

Enkele minuten later legde Samir Nasri op sublieme wijze de ruststand vast. De Franse middenvelder volleyde op de rand van het strafschopgebied een corner in één keer tegen de touwen van de hulpeloze Brad Friedel.

Het had er alle schijn naar dat het over en out was voor the Villans. In de eerste 45 minuten werd niet één keer richting bezoekend doel getrapt.

Houllier greep in en verving de onzichtbare Robert Pires door Nathan Delfouneso. Villa herleefde en kreeg via Ciaran Clark zijn eerste mogelijkheid van de wedstrijd. Clark’s heerlijke volley deed meteen de netten bol staan. De bezoekers protesteerden voor hinderlijk buitenspel vanwege John Carew, maar daar had de referee geen horen naar.

De nieuwe hoop was echter van korte duur. Vier minuten later maakte Marouane Chamakh er op aangeven van Tomas Risicky echter alweer 1-3 van, waardoor de wedstrijd gespeeld leek.

The Lions klauwden zich niettemin opnieuw de wedstrijd in. Met nog twintig minuten voor de boeg kopte Ciaran Clark de 2-3 tegen de netten.

De hernieuwde hoop werd niet meer vertaald in doelrijpe kansen. In blessuretijd haalde Jack Wilshere alle spanning uit de wedstrijd door de eindstand te bepalen op 2-4.

Twee doelpunten van Morten Gamst Pedersen waren genoeg om Blackburn Rovers de overwinning te schenken op Ewood Park.

De Rovers, voor het eerst aantredend onder Indisch beheer, scoorden op cruciale momenten in de wedstrijd waardoor er een einde werd gemaakt aan Villa’s ongeslagen reeks van 5 zonder nederlaag.

In de blessuretijd van de eerste periode krulde Petersen een vrijschop vanop de zijkant rechtstreeks in doel. Een knullig weggeschonken vrijschop, dat wel. Stephen Warnock revancheerde zich dom op El Hadji Diouf, die eerder zijn ex-ploegmaat een tik verkocht had.

Het gaf Petersen de kans om het leer een laatste keer voor doel te zwiepen. Friedel, die de ganse wedstrijd onzeker acteerde op hoge ballen, ging onder de bal door en het stond 1-0.

In de eerdere 45 minuten zagen we een zeer matige wedstrijd. Allardyce liet in zijn gekende stijl de thuisploeg zeer fysisch optreden, terwijl Villa slechts een schim was van de ploeg die Man Utd zo liet zweten.

Op rare ogenblikken lieten the Villans tonen wat ze in hun mars hadden. De anders onzichtbare Stephen Ireland liet Stewart Downing richting doel vertrekken, maar de lage schuiver was niet goed genoeg om Robinson te verschalken.

Het was pas na de kampswisseling dat de jongens van Gérard Houllier vuur in de partij staken. Ashley Young sneed vanop links naar binnen en het zwevend schot zette Robinson aan het werk. Luttele ogenblikken later kopte diezelfde Young een voorzet van Downing tegen de dwarsligger.

Ondanks het er alle schijn naar had dat Villa zou gelijkmaken, bleven de Rovers levensgevaarlijk op de counter.

De slapende Stephen Ireland werd gemakkelijk de bal ontfutseld, waardoor Diouf richting doel kon vertrekken. Gelukkig voor Ireland redde Richard Dunne met een ultieme tackle de meubelen.

Uitstel van executie zo bleek. De verdediging kon een hoekschop niet wegwerken en Pedersen tikte van kortbij zijn tweede van de namiddag tegen de touwen.

Villa was niet in staat de thuisploeg te bedreigen, op een kopkans van de ingevallen Chris Herd na. Het mocht nog van geluk spreken dat Diouf een open kopkans nog onbenut liet.

Een fel verjongd Aston Villa heeft een 2-0 voorsprong in extremis uit handen gegeven tegen Manchester United. Niettemin mogen the Villans trots zijn op hun prestatie.

Ei zo na werd er voor het eerst sinds 1995 op Villa Park in competitieverband gewonnen van de Mancunians. Een penalty van Ashley Young en een heerlijke counter benut door Mark Albrighton hadden Villa een 2-0 voorsprong geschonken met nog tien minuten op de klok. Macheda – inderdaad, weer hij – en Vidic bogen de scheve situatie alsnog recht en zo behoudt Man Utd hun ongeslagen start.

De ziekenboeg oogt gigantisch bij de thuisploeg. Zaterdag kwam Stephen Ireland daar nog eens bij, toen hij forfait diende te geven wegens ziekte. Zo kregen we een middenveld bestaande uit Barry Bannan, Mark Albrighton, Jonathan Hogg en Stewart Downing tussen de krijtlijnen. De jonge leeuwen dienden op geen enkel ogenblik onder te doen voor de meer illustere tegenstander en gaven hun visitekaartje af.

Daar de eerste helft nog in balans lag, was de tweede helft duidelijk voor the Villans. Onder het toekijkend oog van selectieheer Fabio Capello tikte Villa kans na kans bij elkaar. In een tijdspanne van amper een minuut of drie hield het doelhout zowel James Collins als Gabby Agbonlahor van een doelpunt.

De verdiende voorsprong kwam er een kwartier voor tijd van op de stip. Wes Brown sleurde Ashley Young neer en mocht van geluk spreken dat hij de 90′ mocht volmaken. Young zette zich achter de bal en aarzelde niet.

Amper vier minuten later kende Mark Albrighton Man Utd de kennelijke doodsteek toe. Een heerlijk uitgespeelde counter belandde via Young en Downing bij de winger, die maar binnen te tikken had.

Met Fergie en co is evenwel niemand klaar. Macheda en Obertan werden in de strijd gedropt en dat leverde meteen zijn vruchten af. De eerstgenoemde pegelde het leer staalhard tegen de touwen na slim afleggen van Darren Flechter. Friedel, tot dan toe werkloos, had geen schijn van kans.

Luttele minuten later zwiepte Nani de bal naar de tweede paal, waar de duikende Vidic de bezoekers een onverhoopt punt bezorgde. Balen voor het jonge Villa, dat zeker meer verdiende.