Belgian Villains

Enkele Belgische Villans staken afgelopen weekeinde het kanaal over voor een weekendje Birmingham, gecombineerd met de wedstrijd Aston Villa v Man Utd. Aaron Vanhoutte maakte voor ons volgend verslag.

De tactiek van de voorbije speeldagen bleef behouden: een viermansdefensie met daarvoor Westwood, Sylla en El Ahmadi. Albrigton kwam in de ploeg op de rechterflank, Agbonlahor kreeg een zwervende rol toebedeeld en Benteke bleef diep.

The Villans begonnen veelbelovend aan de eerste helft. Het eerste kwartier was voor de thuisploeg. Vooral Albrighton toonde gretigheid. Hij dreigde 2 keer in korte tijd: een eerste keer van op de hoek van het strafschopgebied en een tweede keer verassend vanuit de draai. Het publiek zag het graag! Voor De Gea vormden de doelpogingen eerlijkheidshalve geen probleem.

Manchester United kwam er tot in de 15de minuut niet aan te pas. De eerste kans was echter meteen raak. Een droge 0 – 1 prijkte op het bord na een veelbelovend begin. Wellbeck scoorde het doelpunt. Het balbezit was nu voor de Mancunians. Met name Rooney strooide enkele heerlijke crosspasses in het rond en kantelde zo telkens het spel. Dit creëerde één op één situaties op de flanken voor Valencia en Januzaj. Vooral de linkerhelft van de Villa defensie presteerde ondermaats. Het duo Luna – Baker was ronduit zwak. Bij één van de eerste voorzetten van op links werd het 0 – 2. Valencia kon te makkelijk voorbij Luna en Wellbeck kreeg in het centrum alweer teveel ruimte. Wat volgde was een oorverdovende stilte. De wedstrijd was gespeeld in de 18de minuut. Man U nam gas terug en de Villans waren duidelijk aangeslagen. De wedstrijd kabbelde rustig voort tot aan de rust.

Tijdens de koffiepauze leek het tijd voor bezinning. Manager Lambert besloot echter zonder wijzigingen aan de 2de helft te beginnen. Op zich vreemd gezien de gebreken van de eerste helft.

Het spelbeeld in de 2de helft bleef grotendeels onveranderd. Rooney bleef terugvallen om van daaruit het spel te verdelen. Daarnaast lag de rechterflank voor Man U constant open. Uiteindelijk profiteerde Cleverly in minuut 52 en maakte hij er na een infiltrage 0 – 3 van. De actie werd alweer op de rechterkant opgezet.

Het duurde tot in minuut 64 vooraleer een Villan kordaat tackelde. Lowton pakte geel. Eindelijk iemand die een beetje grinta vertoonde! Mag tevens gezegd dat Evra op die fase zijn boekje te buiten ging en minstens ook geel verdiende voor zijn reactie.

Plots bracht Lambert dan toch Weimann voor Sylla. De voorzetten van op de flank kwamen er nu wel uit en zorgden voor enkele kansjes. Man U speelde weliswaar niet meer vrijuit. Benteke en El Ahmadi werden terecht gewisseld. Tekkers is nog niet die van vorig seizoen maar wordt dan ook voor geen centimeter geholpen door zijn ploegmaats.

In de defensie hielden Lowton en Clark als enigen het hoofd boven water. Luna kreeg geen steun in zijn duel tegen Valencia én Raphael. Een oneerlijke strijd zo bleek. Baker presteerde barslecht. Van de drie centrale middenvelders acteerde er slechts één op een degelijk niveau: Westwood. El Ahmadi en vooral Sylla werden keer op keer uitgespeeld en konden verdedigend hun steentje niet bijdragen. De afwezigheid van een linker winger zorgde voor constante rushes van United verdediger Raphael. Ook tactisch klopte het plaatje dus niet. De goeie periodes van Albrigton leerden ons dat een goede voorzet van op de flank voor dreiging kan zorgen. Benteke presteerde ondermaats en wordt bovendien niet goed ‘gebruikt’ door zijn team. Agbonlahor speelde met inzet maar kon niets forceren.

Slechts 23 % balbezit en 3 schoten binnen het doelkader had Aston Villa nodig om de volle buit mee te graaien uit St. Mary’s. Het klopte het plaatselijke Southampton FC met 2-3 cijfers.

Soton drukte de bezoekers meteen met de rug tegen de muur. In een dol openingskwartier trof Lallana de lat en duwde Brad Guzan een afstandsschot van Jay Rodriguez in hoekschop.

De eerste keer dat Villa over de middenlijn ging, was het raak. Agbonlahor gebruikte zijn snelheid en ervaring om de eerste tegenaanval te verzilveren. Voor Gabby meteen zijn eerste treffer van het seizoen.

Daarna was alweer allemaal Southampton boven. Guzan ranselde een kopkans van Rodriguez uit zijn doelkader en was vlug op de been om de rebound van Lallana met een voetveeg in corner te werken.

Bij de rust maakte de geblesseerde Ron Vlaar plaats voor Matty Lowton. De Nederlander toonde zich dit seizoen meermaals dé rots in de branding bij the Villans en zijn wegvallen brak meteen zuur op.

Op voorzet van Clyne liet Rodriguez Guzan deze keer kansloos. Pas drie minuten ver in de tweede periode beloofde het nog een zware avond te zullen worden.

Christian Benteke stond op het uur klaar om de moegestreden Libor Kozak af te lossen. Karim El Ahmadi hield de bal op rechts toch nog even binnen en presenteerde Kozak de 1-2 op een presenteerblaadje na een gemeten voorzet.

Toen de thuisploeg voor een tweede maal de achterstand onschadelijk maakten – via Osvaldo – leek niets nog een thuiszege in de weg te staan. De roodhemden drukten in massa naar voor, maar liepen in de 80e minuut alweer tegen de lamp.

Een weggetrapte bal belandde rond de middellijn bij Agbonlahor. Die hield eventjes bij, tot hij de opgerukte Fabian Delph zag. De middenvelder kreeg een vrijgeleide tot aan de rand van de zestien en schoot zijn eerste Premier League-treffer pardoes de winkelhaak binnen.

Villa werd niet meer in verlegenheid gebracht en bezorgde zo Southampton hun eerste thuisnederlaag van het seizoen. Op de één of andere manier was de overwinning gewoon verdiend te noemen.

Onder het toeziend oog van Prince William kon Aston Villa geen afstand nemen van hekkensluiter Sunderland. In een partij die eindigde zoals het begonnen was, waren de enkele schaarse kansen dan nog voor de bezoekers.

Dat the Black Cats sinds augustus geen enkel punt meer raapten buitenshuis, was zaterdag weinig van aan te merken. Dossena en Gardner zagen hun poging in het zijnet belanden, terwijl Giaccherini vlak voor rusten dé kans van de wedstrijd onbegrijpelijk van dichtbij nog over de lat wist te mikken.

Daartegenover stond weinig dreiging tegenover. Een afstandsschot van Agbonlahor bracht Mannone niet in verlegenheid. Na de kampwissel een iets betere thuisploeg, maar verder dan wat routine-saves verrichten, moest Mannone niet meer doen.

Een bleke Benteke werd pas in de slotfase gewisseld ten voordele voor Kozak. De Tsjech toonde in die 5 minuten wellicht meer overgave en werkkracht dan de Belg in de overige 85 minuten. Hopelijk keert het tij woensdagavond, want dan staan een lastige trip naar St Mary’s op het programma.